Podobnie jak w przypadku zaworów monoblokowych, modułowe kierunkowe zawory sterujące są również dostępne w wersji jednostronnego lub dwustronnego działania. Konstrukcja typu sandwich umożliwia wymianę lub rozbudowę poszczególnych elementów. Każdemu elementowi można przypisać funkcję.

W zależności od producenta i wielkości przepływu, w bloku sterowania można zintegrować od 10 do 14 pojedynczych elementów. W tym przypadku ciśnienie robocze może sięgać nawet 350 bar. Im więcej elementów jest zintegrowanych w bloku sterowania, tym większe mogą być redukcje ciśnienia w ostatnich elementach. Poszczególne redukcje ciśnienia mogą wynosić do 25 bar, co należy wziąć pod uwagę podczas projektowania poszczególnych elementów.

Konstrukcja modułowych rozdzielaczy sterujących według konstrukcji warstwowej rozpoczyna się od płyty wlotowej z przyłączem P (wlot ciśnieniowy). Większość producentów zaworów oferuje tę płytę z lub bez ciśnieniowego zaworu nadmiarowego. Poszczególne elementy zaworu wynikają z płyty wejściowej, przy czym każdy element spełnia różne funkcje i ścieżki przełączania. Wreszcie, płyta końcowa jest wyposażona w złącze T, powrót do zbiornika. Wszystkie elementy są skręcane ze sobą, tworząc blok za pomocą drążków kierowniczych.

Przede wszystkim modułowe rozdzielacze sterowane są ręcznie za pomocą dźwigni. Dźwignie zmiany biegów są dostępne w wersji "sprężynowej" lub "zatrzaskowej". Wybór funkcji zależy przede wszystkim od kontrolowanej funkcji. Jeśli na przykład klapa dozująca ma być uruchamiana za pomocą siłownika roboczego, ścieżki przełączania powinny być wyśrodkowane sprężynowo. Pozwala to użytkownikowi precyzyjnie kontrolować kąt otwarcia klapki dozującej, a klapka dozująca zatrzymuje się natychmiast po zwolnieniu dźwigni ręcznej. Z drugiej strony, jeśli na przykład ma być sterowany przenośnik taśmowy lub szczotka zamiatająca, zalecane jest zatrzaśnięcie pozycji przełączania. Gdy użytkownik przesunie dźwignię ręczną do pozycji przełącznika, przenośnik taśmowy lub szczotka zamiatająca będą pracować w sposób ciągły. Funkcja zatrzymuje się dopiero po ponownym ustawieniu dźwigni w pozycji zerowej.

Najpopularniejszym rodzajem sterowania jest sterowanie elektroniczne. Poszczególne sekcje są wyposażone w cewki elektromagnetyczne i mogą być zasilane napięciem 12 lub 24 V za pośrednictwem pokładowego zasilacza. Ścieżki przełączania są zawsze wyśrodkowane sprężynowo, a pozycja zatrzaśnięcia dźwigni ręcznej jest utrzymywana poprzez doprowadzenie prądu do cewek elektromagnesu. Sterowanie odbywa się za pomocą pilota radiowego lub skrzynki sterowniczej w kabinie.